Λίγες ώρες πριν τη-σχεδόν βέβαιη-ψήφιση στη Βουλή του νομοσχεδίου για το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αττικής, πολλοί θεωρούν ότι ο Δημήτρης Μελισσανίδης δεν έχει διάθεση να υλοποιήσει το ''σχέδιο Μελισσανίδη'' για το γήπεδο της ΑΕΚ.

Όσο περ­νά­ει ο και­ρός, ολο­έ­να και πε­ρισ­σό­τε­ροι αρ­χί­ζουν να πι­στεύ­ουν ότι το ''σχέ­διο Με­λισ­σα­νί­δη­'' δεν αφορά το γή­πε­δο της ΑΕΚ, αντί­θε­τα, ότι το γή­πε­δο απο­τε­λεί ένα πε­ρι­φε­ρεια­κό έργο που χρη­σι­μο­ποιεί την ΑΕΚ για προ­σω­πι­κές business και πο­λι­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση των συμ­μά­χων του.

Πώς γί­νε­ται αυτό; Για να εκ­με­ταλ­λευ­τεί το Άλσος η οι­κο­νο­μι­κή και πο­λι­τι­κή δια­πλο­κή της χώρας, χρεια­ζό­ταν το γή­πε­δο. Αλλά όχι οποιο­δή­πο­τε γή­πε­δο. Για να βάλει χέρι στο Άλσος, χρεια­ζό­ταν ένα γή­πε­δο που να μην χω­ρά­ει στο πα­ρα­χω­ρη­τή­ριο. Δεν είναι οι προ­δια­γρα­φές των γη­πέ­δων ELITE της UEFA* που υπο­δει­κνύ­ουν την άρση του δα­σι­κού χα­ρα­κτή­ρα. Είναι η άρση του δα­σι­κού χα­ρα­κτή­ρα που με το πρό­σχη­μα της ανα­γκαί­ας κα­τα­πά­τη­σης για το γή­πε­δο θα ωφε­λή­σει τις οι­κο­νο­μι­κές και το­πι­κές ελίτ.

Αν τα πά­ρου­με από την αρχή, από το Μάϊο του 2013, οπότε η παρέα Με­λισ­σα­νί­δη ανέ­λα­βε τη διοί­κη­ση της ΑΕΚ απο­φά­σι­σε ότι εχθροί της ήταν η αρι­στε­ρά με επί­κε­ντρο (όχι απο­κλει­στι­κά) το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε το­πι­κό αλλά και κε­ντρι­κό επί­πε­δο. Οι ''α­πει­λέ­ς''  του με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τία ότι, αν βγει κυ­βέρ­νη­ση ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, θα φύγει από τη χώρα, και η συ­ντο­νι­σμέ­νη επί­θε­ση κατά της υπο­ψή­φιας τότε πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Ατ­τι­κής, έδω­σαν ένα πρώτο δείγ­μα της υπο­τι­θέ­με­νης «μη ανά­μι­ξης» στις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Η προ­ο­πτι­κή του γη­πέ­δου εξε­λί­χθη­κε με τον τρόπο αυτό σε ένα απο­τε­λε­σμα­τι­κό ερ­γα­λείο εκ­δού­λευ­σης στην κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά.

Πέρα από τον ίδιο, στε­νοί συ­νερ­γά­τες του κ. Με­λισ­σα­νί­δη είχαν συ­να­ντή­σεις σε κομ­μα­τι­κά γρα­φεία για το σχε­δια­σμό της επι­χει­ρη­μα­τι­κής ανά­μι­ξης σε Νέα Φι­λα­δέλ­φεια, Νέα Χαλ­κη­δό­να, Νέα Ιωνία και φυ­σι­κά στα όρια με το Δημο Αθη­ναί­ων όπου βρί­σκε­ται ο χώρος της Columbia. Όταν, όμως, χρειά­στη­κε να μπούν πο­λε­ο­δο­μι­κές και οι­κο­λο­γι­κές πα­ρά­με­τροι στη δια­βού­λευ­ση με το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, οι εκ­πρό­σω­ποι της ΑΕΚ δεν ανέ­λα­βαν καμία ου­σια­στι­κή δέ­σμευ­ση για την απο­δο­χή των τρο­πο­λο­γιών που προ­τά­θη­καν.

Ακόμα και όταν με άκομ­ψο τρόπο απο­πει­ρά­θη­κε να επι­δεί­ξει συ­ναι­νε­τι­κή και με­τριο­πα­θή διά­θε­ση στη σχε­τι­κή συ­νέ­ντευ­ξη τύπου, ο Με­λισ­σα­νί­δης και οι πο­λι­τι­κοί του σύμ­μα­χοι είχαν συ­στη­μα­τι­κά κλει­στά τα χαρ­τιά τους. Ποτέ δεν απο­κά­λυ­ψαν τις πραγ­μα­τι­κές προ­θέ­σεις τους, ποτέ δε μί­λη­σαν ανοι­χτά στον κόσμο που υπι­τί­θε­ται ότι απευ­θύ­νο­νται.

Σε δη­μο­τι­κό επί­πε­δο, η αγα­στή συ­νερ­γα­σία του με το Χάρη Το­μπού­λο­γλου και τους δια­δό­χους του, συ­νε­χί­στη­κε με οπα­δι­κή πρι­μο­δό­τη­ση αρ­κε­τών συν­δυα­σμών. Πα­ρα­πλη­ρο­φο­ρώ­ντας την το­πι­κή κοι­νω­νία, τρα­μπού­κι­σαν όσους είχαν επι­φυ­λά­ξεις, οι οποί­ες με­τέ­πει­τα επι­βε­βαιώ­θη­καν με το χει­ρό­τε­ρο τρόπο. Η με­τε­κλο­γι­κή απο­τυ­χία της πα­ρέμ­βα­σης του Με­λισ­σα­νί­δη κα­τέ­λη­ξε σε σειρά αντι­συ­γκε­ντρώ­σε­ων και κλίμα τρο­μο­κρα­τί­ας στη Νέα Φι­λα­δέλ­φεια με φα­νε­ρή τη βο­ή­θεια του ακρο­δε­ξιού χώρου. Η ωμή πα­ρέμ­βα­ση επη­ρε­α­σμού του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος ακο­λου­θή­θη­κε από την ωμό­τε­ρη πα­ρέμ­βα­ση στη δη­μο­κρα­τι­κή λει­τουρ­γία της πόλης με εκ­φο­βι­σμούς, βιαιο­πρα­γί­ες και επί­θε­ση σε αυ­το­δια­χει­ρι­ζό­με­νο στέκι.

Αν, τε­λι­κά, φι­λο­δο­ξία των συμ­φε­ρό­ντων Με­λισ­σα­νί­δη ήταν να χτι­στεί επι­τέ­λους γή­πε­δο για την ΑΕΚ, θα φρό­ντι­ζε να χτί­σει γέ­φυ­ρες συ­νερ­γα­σί­ας με την το­πι­κή κοι­νω­νία. Αυτό δεν το έκανε, και οι ''ε­κλε­κτοί­'' του απο­δο­κι­μά­στη­καν. Επει­δή η πραγ­μα­τι­κή φι­λο­δο­ξία του πα­ρα­μέ­νει η δη­μιουρ­γία -με εφαλ­τή­ριο το ''α­να­ξιο­ποί­η­το­'' άλ­σος- ενός επι­χει­ρη­μα­τι­κού τσι­φλι­κιού μέσα και γύρω από την πόλη, η επιρ­ροή βα­σί­ζε­ται σε όσους βλέ­πουν το γή­πε­δο σαν φι­λέ­το και προσ­δο­κούν το κομ­μά­τι που τους ανα­λο­γεί.

Αν όμως μία με­γά­λη ομάδα, όπως είναι η ΑΕΚ, δε γί­νε­ται να μην έχει γή­πε­δο, αυτό δε γί­νε­ται να υλο­ποι­η­θεί εις βάρος της πόλης με την οποία η ιστο­ρία της είναι άμεσα συν­δε­δε­μέ­νη. Το γή­πε­δο μπο­ρεί άνετα να γίνει στο χώρο των 26,5 στρεμ­μά­των που έχει πα­ρα­χω­ρη­θεί από το 1934 στην ΑΕΚ και με σε­βα­σμό στους κα­νο­νι­σμούς και το πε­ρι­βάλ­λον. Βα­σι­κός όρος για να απο­κτή­σει στέγη η ΑΕΚ είναι να οι­κο­δο­μη­θούν αρ­μο­νι­κά οι σχέ­σεις με την πόλη, ώστε το γή­πε­δο να πάψει να μένει υπό­σχε­ση για τα πρω­το­σέ­λι­δα της δια­πλο­κής. Και για αυτό η κυ­βέρ­νη­ση και οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες της θα πρέ­πει να πά­ψουν να παί­ζουν βρώ­μι­κα παι­χνί­δια στην πλάτη της ΑΕΚ.

* Η UEFA δεν απαι­τεί που­θε­νά χω­ρη­τι­κό­τη­τα άνω των 30.000 θε­α­τών για να γί­νουν επί­ση­μα ευ­ρω­παϊ­κά παι­χνί­δια. Αν ίσχυε αυτό τότε ο ΠΑΟ (που φέτος γυ­ρί­ζει στη Λε­ω­φό­ρο και εκεί θα παί­ξει τα ευ­ρω­παϊ­κά παι­χνί­διά του), ο Ατρό­μη­τος, ο Αστέ­ρας Τρί­πο­λης (που ήδη έδωσε το πρώτο του ευ­ρω­παϊ­κό παι­χνί­δι στη Τρί­πο­λη) οι ομά­δες της Κύ­πρου αλλά και τόσες άλλες από άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες δεν θα είχαν δι­καί­ω­μα να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τα γή­πε­δά τους.

Υπάρ­χει πράγ­μα­τι κα­νο­νι­σμός που ζητά χω­ρη­τι­κό­τη­τα πάνω από 30.000 αλλά είναι κα­νο­νι­σμός της FIFA. Ως γνω­στό όμως, παι­χνί­δια FIFA παί­ζουν μόνο οι εθνι­κές ομά­δες και όχι οι ομά­δες των συλ­λό­γων.  Για την ακρί­βεια, το γή­πε­δο κα­τη­γο­ρί­ας elite της UEFA χρειά­ζε­ται δια­συλ­λο­γι­κά μόνο για την προη­μι­τε­λι­κή φάση των 8 του κυ­πέλ­λου UEFΑ και του Champions League.