Πριν από έξι μήνες ο Αλέξης Τσίπρας ήταν «ένας ιδεαλιστής νεαρός ριζοσπάστης, αφοσιωμένος στο να ανατρέψει το κατεστημένο στη χώρα και τις πολιτικές λιτότητας. Τώρα αναδύεται από την αναμέτρηση με τους πιστωτές ως κάτι εντελώς διαφορετικό: ένας δημοφιλής, προσεκτικός και ρεαλιστής πολιτικός, με μερίδιο στην επιτυχία των ίδιων μέτρων που υποσχέθηκε να εξαλείψει ερχόμενος στην εξουσία».

Μ’ αυτά τα λόγια πε­ρι­γρά­φουν οι New York Times την «πο­λι­τι­κή με­τα­μόρ­φω­ση» του πρω­θυ­πουρ­γού, σ’ ένα άρθρο με τίτλο «Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας απο­βάλ­λει την ταυ­τό­τη­τα του ρι­ζο­σπά­στη», προ­σθέ­το­ντας ότι το στοί­χη­μα τώρα είναι «εάν θα εφαρ­μό­σει τη λι­τό­τη­τα με έναν προ­ο­δευ­τι­κό τρόπο».

Η «επι­σή­μαν­ση» και ο «προσ­διο­ρι­σμός» των κα­θη­κό­ντων του πρω­θυ­πουρ­γού, ωστό­σο, δεν γί­νο­νται μόνο από τον ξένο Τύπο, αλλά και από γνω­στούς εκ­προ­σώ­πους της μι­ντια­κής, πο­λι­τι­κής και πα­νε­πι­στη­μια­κής ελ­λη­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Εάν ο Αλέ­ξης Τσί­πρας μεί­νει άπρα­γος μέχρι τις επό­με­νες εκλο­γές, θα συν­θλι­βεί, εκτι­μά στην «Κα­θη­με­ρι­νή» ο Αλέ­ξης Πα­πα­χε­λάς. Ποια είναι η («καλή») εναλ­λα­κτι­κή, σύμ­φω­να με τον διευ­θυ­ντή της μνη­μο­νια­κής ναυαρ­χί­δας; «Υπάρ­χει και ο δρό­μος της ελα­φρώς πιο ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποι­η­μέ­νης Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς.

»Στην ουσία μι­λά­με για ένα νέο “τσι­πρι­κό” κόμμα που θα ένωνε τον με­τριο­πα­θή ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τα αρι­στε­ρά και κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά στοι­χεία του αστι­κού πο­λι­τι­κού κό­σμου». Αρα το ερώ­τη­μα είναι εάν ο πρω­θυ­πουρ­γός «θα συν­θλι­βεί από τις απί­στευ­τες πιέ­σεις ή θα μπο­ρέ­σει να με­ταλ­λα­χθεί σε κάτι άλλο».

Σε βο­ή­θεια του κ. Τσί­πρα σπεύ­δει και η γνω­στή «εκ­συγ­χρο­νί­στρια» και «ευ­ρω­πα­ΐ­στρια» Αννα Δια­μα­ντο­πού­λου, προ­σφέ­ρο­ντάς του έτοι­μο προς εφαρ­μο­γή ένα «με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό» πρό­γραμ­μα. «Fast track δια­δι­κα­σί­ες για την εκτέ­λε­ση δη­μο­σί­ων έργων, όπως στους Ολυ­μπια­κούς Αγώ­νες» (με τη μέ­θο­δο Ση­μί­τη;), συμ­φω­νί­ες με τη Γερ­μα­νία «για κοι­νές επι­χει­ρή­σεις στον χώρο των ΑΠΕ», αί­τη­μα από τα ΑΕΙ «να ανα­ζη­τή­σουν χο­ρη­γί­ες και άλ­λους ιδιω­τι­κούς πό­ρους» προ­κει­μέ­νου να στη­ρι­χτούν κ.λπ. κ.λπ.

Ολα βέ­βαια στο πνεύ­μα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και του «εκ­συγ­χρο­νι­σμού» της οι­κο­νο­μί­ας. Ανα­ρω­τιέ­ται δε η πρώην υπουρ­γός του ΠΑΣΟΚ: «Ποιος θα τα κάνει όλα αυτά;». Και απα­ντά: «Αυτή η κυ­βέρ­νη­ση! Σή­με­ρα ο Αλέ­ξης Τσί­πρας κα­λεί­ται να κάνει σωστή χρήση της με­γα­λύ­τε­ρης πο­λι­τι­κής συ­ναί­νε­σης που γνώ­ρι­σε πρω­θυ­πουρ­γός στη χώρα!».

Σε δικό του άρθρο με τίτλο «Η επι­τυ­χία Τσί­πρα ή πίσω στη δραχ­μή», ο γνω­στός ακα­δη­μαϊ­κός και θε­ω­ρη­τι­κός εν Ελ­λά­δι του τρι­το­δρο­μι­κού «εκ­συγ­χρο­νι­σμού» α λα Ση­μί­τη, Νίκος Μου­ζέ­λης, «μα­λώ­νει» την αντι­πο­λί­τευ­ση που επι­τί­θε­ται στον Τσί­πρα, ο οποί­ος «με τη θαρ­ρα­λέα του στάση έβαλε τη χώρα πάνω από την κομ­μα­τι­κή συ­νο­χή».

Στη συ­νέ­χεια νου­θε­τεί τον πρω­θυ­πουρ­γό «να βρει έναν τρόπο απαλ­λα­γής από την Αρι­στε­ρή Πλατ­φόρ­μα» και ως «κυ­ρί­αρ­χος του πο­λι­τι­κού παι­χνι­διού» να πάει σε εκλο­γές με στόχο μια πλειο­ψη­φία «για να μην εξαρ­τά­ται πλέον από την καλή θέ­λη­ση της Ν.Δ. ή από τους ΑΝ.ΕΛΛ.».

Ευχές, επι­θυ­μί­ες ή πλευ­ρές μιας ήδη υπαρ­κτής με­τάλ­λα­ξης του Αλέξη Τσί­πρα; Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, όταν η αντι­πο­λί­τευ­ση (Ν.Δ.-ΠΑ­ΣΟΚ) τον στη­ρί­ζει ανα­φαν­δόν και οι εντός και εκτός Ελ­λά­δας «φίλοι» και εχθροί τον νου­θε­τούν και τον επι­βρα­βεύ­ουν για τη «στρο­φή στον ρε­α­λι­σμό», τότε...

Ετικέτες