Η διεθνιστική αλληλεγγύη στους Καταλανούς αποτελεί υποχρέωση του κινήματος και της Αριστεράς

Μία πρώτη απά­ντη­ση στη βία και την κα­τα­στο­λή της ισπα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στους Κα­τα­λα­νούς δό­θη­κε σή­με­ρα 29/9, έξω από την ισπα­νι­κή πρε­σβεία. Κόμ­μα­τα και ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς εξέ­φρα­σαν την αντί­θε­σή τους στον αυ­ταρ­χι­σμό του Ραχόι και της αστυ­νο­μί­ας του πραγ­μα­το­ποιώ­ντας συ­γκέ­ντρω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας σχε­τι­κά με τα όσα συμ­βαί­νουν στην Κα­τα­λο­νία.

Οι συλ­λή­ψεις κυ­βερ­νη­τι­κών στε­λε­χών, η ει­σβο­λή της αστυ­νο­μί­ας και του στρα­τού σε κα­τα­λα­νι­κά κυ­βερ­νη­τι­κά κτί­ρια, η κα­τά­σχε­ση δέκα εκα­τομ­μυ­ρί­ων ψη­φο­δελ­τί­ων και η αστυ­νο­μο­κρα­τία στους δρό­μους σί­γου­ρα συ­νι­στούν κα­τα­στά­σεις που δε θυ­μί­ζουν σε καμία πε­ρί­πτω­ση δη­μο­κρα­τία. Ο κα­τα­λα­νι­κός λαός μέσα από τα πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα και τα συν­δι­κά­τα του θα προ­χω­ρή­σει σε γε­νι­κή απερ­γία στις 3 Οκτώ­βρη εκ­φρά­ζο­ντας την αντί­θε­σή του στις κα­τα­σταλ­τι­κές πρα­κτι­κές που με ωμό­τη­τα και σκλη­ρή επι­βο­λή κα­τέ­στη­σαν σα­φείς της προ­θέ­σεις του ισπα­νι­κού κρά­τους.

Στο πλευ­ρό του, όμως, βρί­σκο­νται αλ­λη­λέγ­γυοι/ες από όλο τον κόσμο. Έτσι, λοι­πόν, σή­με­ρα έξω από την ισπα­νι­κή πρε­σβεία ακού­στη­καν συν­θή­μα­τα υπέρ του αγώνα των Κα­τα­λα­νών, ση­κώ­θη­καν πανό που κα­τέ­κρι­ναν τη στάση του Ραχόι και της ΕΕ και στάλ­θη­κε ένα μή­νυ­μα συ­μπα­ρά­στα­σης και διε­θνι­στι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Πολύ χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές ήταν οι πι­κέ­τες που κρα­τού­σαν αρ­κε­τοί αλ­λη­λέγ­γυοι, οι οποί­ες έγρα­φαν στα κα­τα­λα­νι­κά "για τις δη­μο­κρα­τι­κές ελευ­θε­ρί­ες και το δι­καί­ω­μα να απο­φα­σί­ζου­με". Αυτό κέ­ντρι­σε το εν­δια­φέ­ρον αρ­κε­τών ισπα­νών του­ρι­στών οι οποί­οι διέ­σχι­ζαν εκεί­νη την ώρα τη Διο­νυ­σί­ου Αε­ρο­πα­γί­του. Πολ­λοί μά­λι­στα ευ­χα­ρί­στη­σαν για τη στή­ρι­ξη και έβγα­λαν φω­το­γρα­φία τη μικρή αλλά ου­σια­στι­κή συ­γκέ­ντρω­ση, προ­κει­μέ­νου να με­τα­φέ­ρουν την ει­κό­να στη χώρα τους.

Η συ­γκέ­ντρω­ση στη­ρι­ζό­ταν από τη Λαϊκή Ενό­τη­τα αλλά και άλλες ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς όπως η ΟΚΔΕ και το ΕΕΚ. Το μή­νυ­μα που στάλ­θη­κε ήταν πολύ ση­μα­ντι­κό και απο­τε­λεί μόνο την αρχή της συ­μπα­ρά­στα­σης στον αγώνα ενά­ντια στον αυ­ταρ­χι­σμό, τη βία και την κα­τα­στο­λή της ισπα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης.