to top

πολιτική

  • Όχι πόλεμο για τις ΑΟΖ και τις εξορύξεις

    Η κρίση στην ανατολική Μεσόγειο έχει μπει σε καθοριστική φάση.

  • Με το βλέμμα στην "επόμενη μέρα"-Ψήφος στη ΛΑΕ για την ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς

    Ενάντια στη νεοφιλελεύθερη Δεξιά και τη "μνημονιακή αριστερά"

  • Να τολμήσουμε τα αναγκαία βήματα εμπρός

    Η ριζοσπαστική-αντικαπιταλιστική Αριστερά μπροστά στις προκλήσεις της «επόμενης μέρας»

  • Ο Βαρουφάκης και η «δηµιουργική ασάφεια»

    Είναι ερµηνεύσιµο και ως ένα βαθµό κατανοητό ότι ένα κοµµάτι αριστερού κόσµου αναζητώντας πολιτική έκφραση στράφηκε στην επιλογή του ΜέΡΑ 25.

  • Η πολιτική του Τσίπρα έστρωσε το δρόμο στον Μητσοτάκη

    Λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές της 7ης Ιούλη, η πολιτική αποτυχία του Αλ. Τσίπρα είναι προφανής: το βασικό ερώτημα των εκλογών έχει από καιρό φύγει από το ποιο θα είναι το πρώτο κόμμα, έχει φύγει ακόμα και από το πόση θα είναι η διαφορά μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, έχει μετατοπιστεί στο αν ο Κυρ. Μητσοτάκης θα κατορθώσει να οδηγήσει τη Δεξιά σε αυτοδύναμη κυβέρνηση (κάτι που, εν πολλοίς, εξαρτάται από το ποσοστό που θα συγκεντρωθεί στα κόμματα που θα μείνουν εκτός βουλής).

  • Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 436)

    Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η ελληνική στρατιωτική και διπλωματική ηγεσία διατυμπανίζει την άποψη ότι δεν είναι πραγματικός ο κίνδυνος ενός «θερμού επεισοδίου», δηλαδή μιας πράξης ένοπλης αναμέτρησης με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, στα νερά πέριξ της Κύπρου ή, ακόμα πιο επικίνδυνα, γύρω από το Καστελόριζο.

  • Ριζοσπαστική Αριστερά: η ώρα της επανίδρυσης

    Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ήταν φυσική απόρροια της ατιμωτικής συνθηκολόγησης του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιμετώπισε την άμεση κατακραυγή που γνώρισαν οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Αλλά το Τρίτο Μνημόνιο συνοδεύτηκε από κοινωνική παθητικότητα που τελικά έφερε στροφή προς τη Δεξιά, και μάλιστα σε σκληρή νεοφιλελεύθερη εκδοχή της, οδηγώντας ολόκληρη την Αριστερά σε δύσβατα μονοπάτια.

  • Οι δύο ήττες της Αριστεράς και η επανιδρυτική πρόκληση

    Α. Οι δύο ήττες

  • Τις πταίει για τη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ;

    Ο Ελληνικός λαός που δεν πρόλαβε να χωνέψει το πρόγραμμα παροχών του ΣΥΡΙΖΑ και να καταλάβει επαρκώς ότι είναι για το καλό των πολλών; Ο Ελληνικός λαός που, αν και «τσέπωσε» την 13η σύνταξη, αποδείχτηκε αχάριστος μαυρίζοντας τον ευεργέτη του και ρίχνοντάς το στην επάρατη; Το επικοινωνιακό έλλειμα της κυβέρνησης, δηλ. αυτό που η κ. Γεροβασίλη περιγράφει στην «αχτύπητη» Συριζαϊκή διάλεκτο ως εξής: «η σκληρή δουλειά που κάναμε δεν επικοινωνήθηκε καλά από τους υπουργούς» ; Η συμφωνία των Πρεσπών; Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν κατάλαβε την αξία του ευρωκομουνισμού και των συμμαχιών λόγω του κακού παρελθόντος του στο αντιπαγκοσμιοποιητικό κίνημα, όπως διατείνεται ο εμπνευστής συλλογής υπογραφών στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ από παλιούς Ρηγάδες; Τα ΜΜΕ που ελέγχει ο αντίπαλος; Η «το ζαβό το ριζικό μας / Φταίει ο Θεός που μας μισεί! /Φταίει το κεφάλι το κακό μας»;

  • Η κρίση της ΛΑΕ

    Οι εκλογές ήταν για τη ΛΑΕ μια συντριπτική πολιτική ήττα. Όχι μόνο δεν κατόρθωσε να αντλήσει από τη δεξαμενή της αγανάκτησης απέναντι στον Τσίπρα, αλλά έχασε και μεγάλο μέρος της επιρροής που είχε στο ξεκίνημά της, το 2015: Πήρε 0,56% (από 2,86% το Σεπτέμβρη του ’15) και 31.180 ψήφους (από 155.242 ψήφους).

Σελίδες