to top

απόψεις αναγνωστών

  • Δεν μετράει μόνο ο προορισμός αλλά και το ταξίδι…

    Η ιστοσελίδα The Press Project πρόσφατα έδωσε στη δημοσιότητα το «Σχέδιο Κοινωνικής Αλλαγής» του σ. Κώστα Λαπαβίτσα, ένα κείμενο που ήταν έτοιμο από το Μάιο, είχε εκπονηθεί ως απάντηση στο αφήγημα «δεν υπάρχει εναλλακτική» της ηγεσίας Τσίπρα, αλλά για διάφορους λόγους δεν κρίθηκε σκόπιμο να δημοσιευτεί μέχρι σήμερα. Το κείμενο εγκαινίασε την αναγκαία συζήτηση για το πρόγραμμα και τις απαντήσεις της νέας Αριστεράς που καλούμαστε να χτίσουμε, τουλάχιστον από την πλευρά της Λαϊκής Ενότητας. Ήταν ένα σημαντικό κείμενο-συμβολή σε μια συζήτηση που πρέπει να βαθύνει και να εντατικοποιηθεί, παράλληλα με τη συμβολή μας στις πολιτικές-κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στο Μνημόνιο Τσίπρα και τους συνοδοιπόρους του.

  • Κρίνοντας μια διαπραγμάτευση

    Θυμάμαι λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2014, όταν γνώρισα τον Παναγιώτη Λαφαζανη στα Χανιά, να μας μεταφέρει, την αγωνία του για την επικείμενη διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους και να μας μεταφέρει την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ, τότε, ότι τα χρονικά περιθώρια για τη διαπραγμάτευση είναι πολύ περιορισμένα, και την αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια οποιαδήποτε παράταση – αποδοχή του ισχύοντος τότε 2ουμνημονίου.

  • Το ‘κρισιακό’ κράτος. Μία μεθοδολογία ανάλυσης

    ‘Αμοραλισμός. Η ιδεολογία του μέλλοντος. Όσοι την σπούδασαν τρώνε ήδη με χρυσά πιρούνια σε παραλίες που δεν τους πρέπουν. Με παρέες τρυφηλές, Μανώλη, σε τόπους χλοερούς, σε τόπους αναψύξεως, ένθα απέδρα πάσα θλίψη και οδύνη. Υπάρχει δε και η αντίληψη ότι αυξάνουν –α, ρε Λαυρέντηδες!- το προσδόκιμο ζωής τους κατά τουλάχιστον δέκα χρόνια απ’ το κανονικό. Εννοείται φυσικά ότι δε δίνουν δεκάρα για το αν εμείς του σχολιάζουμε αποκλεισμένοι εδώ, στην εμπύρετη ενδοχώρα’. (Δημήτρης Παπαστεργίου, ‘Μια ιδεολογία’).

  • Τάξη στο χάος και τα δύο «Δ»

    Παρά τη σημασία που έχει η οργάνωση με την ευρεία έννοια, τα ζητήματα είναι πρώτα πολιτικά και μετά οργανωτικά. Όταν μια πολιτική γραμμή δεν περπατάει καλά στην κοινωνία, βεβαίως πρέπει να ξαναδούμε και τον τρόπο που την επικοινωνούμε και τον τρόπο που την προσλαμβάνει η κοινωνία, αλλά το κυριότερο είναι να εντοπίσουμε πού έχουμε κάνει λάθος, αν δεν θέλουμε να βρεθούμε στις ατραπούς του βολονταρισμού με όλα τα παρεπόμενα.

  • Τοπικά ρίχτερ, μεγάλες ρωγμές…

    Την περασμένη Κυριακή στη χώρα της Καταλονίας έγιναν εκλογές για την ανάδειξη τοπικής κυβέρνησης. Εκλογές που από καιρό είχαν πάρει μορφή δημοψηφίσματος υπέρ της ανεξαρτησίας αυτού του συγκεκριμένου γεωγραφικού και πολιτισμικού χώρου που βρίσκεται στην Βόρειο-Ανατολική Ισπανία, με έκταση -περίπου 30-35.000 Km2- και 7.5 εκατομμύρια κατοίκους.

  • Για το συσχετισμό δύναμης (ταξικό ισοζύγιο)

    "…το μνημονιακό καθεστώς δεν έχει σταθεροποιηθεί και δεν εύκολο να σταθεροποιηθεί στο άμεσο μέλλον". (Πολιτικό Συμβούλιο Λαϊκής Ενότητας)

  • Η περίπτωση της Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος

    Όταν ο εκμαυλισμός της ενημέρωσης, καταρρίπτει και τα όρια εξαχρείωσης.

  • Για το εκλογικό αποτέλεσμα

    Η αποτυχία της Λαϊκής Ενότητας να μπει στη βουλή έχει δημιουργήσει έντονο προβληματισμό στα μέλη, τα στελέχη και τους οπαδούς της. Είναι πράγματι ένα σοβαρό γεγονός το οποίο χρήζει ερμηνείας με νηφάλια και ψύχραιμη σκέψη αλλά πάνω απ’ όλα με αίσθηση ισορροπίας, κοιτώντας μπροστά. Ούτως ώστε να βγάλουμε τα χρήσιμα εκείνα συμπεράσματα που στη βάση των οποίων θα χαράξουμε τη τακτική μας, τα συνθήματα, και το πρόγραμμά μας σε βάθος χρόνου για να παίξουμε το ρόλο που μας ανάθεσε η ιστορία στις επερχόμενες μάχες του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

  • Δεύτερη φορά, κάποτε αριστερά…

    Σε κείμενο στις 6 του Σεπτέμβρη, σ’ αυτή τη στήλη γράφαμε ότι: «Μεγάλη λαϊκή αχαριστία θα είναι , το τρίτο και θανατερό μνημόνιο να μην το διαχειριστεί ο υπογράψας Τσίπρας και από δίπλα να του δίνει χέρι βοηθείας, ο πρόθυμος καρά δεξιός Μεϊμαράκης….» Η πρώτη ευχή μας επαληθεύτηκε και με το παραπάνω, η δεύτερη προς το παρόν μένει μετέωρη αφού οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Καμένου μπήκαν στη Βουλή συμπληρώνοντας 155 κυβερνητικούς βουλευτές… Βέβαια όλα αυτά είναι υπό αίρεση αφού οι εταίροι εξακολουθούν να στοχεύουν σε μια όσο το δυνατόν πιο «ισχυρή» πολυκομματική μνημονιακή κυβέρνηση! Πιστεύοντας πως όσους πιο πολλούς κομματικούς «βαστάζους» έχει η κυβέρνηση Τσίπρα τόσο πιο εύκολα θα περάσουν τα ισοπεδωτικά ανθρωποφάγα μέτρα του τρίτου «αριστερού» μνημονίου!

  • Ας κουβεντιάσουμε, λοιπόν, για το μέτωπο…

    [Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισήγηση μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την «Ενωτική Πρωτοβουλία Παρέμβασης και Διαλόγου» στην ανοιχτή συζήτηση που καλείται την Παρασκευή 25/9 στα γραφεία της Ταξικής Κίνησης (Σολωμού 13, Εξάρχεια, 4ος όροφος) στις 7μμ. Κατατίθεται για να συζητηθεί εν όψει της 3ης Συνδιάσκεψης. Προτείνεται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να συζητηθεί και να υιοθετηθεί –αυτό ή παραλλαγές του- στο πλαίσιο της μετωπικής λογικής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν πρόκειται για πρόταση διάλυσης, αλλά μια μεθοδολογία για να χτιστεί το «πλατύ μέτωπο ανατροπής», που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εντός του οποίου και η ίδια θα μπορεί να παρεμβαίνει με αναβαθμισμένο ρόλο και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Πιστεύουμε ότι εντός ενός τέτοιου μετώπου, το αντικαπιταλιστικό μέτωπο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να πρωτοστατήσει και εντός αυτής της διαδικασίας να ενισχυθεί (χωρίς αυτό να έρχεται σε αντιπαράθεση με τη συζήτηση για το μετασχηματισμό της ίδιας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε να ανταποκριθεί στις νέες συνθήκες, στην οποία επίσης θέλουμε να συμβάλλουμε εν όψει της Συνδιάσκεψης). Επιδιώκουμε τη δημόσια συζήτηση γύρω από μια τέτοια κατεύθυνση πρώτα στις Τοπικές και Κλαδικές Επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Επιδιώκουμε όμως και το διάλογο με όλους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της αριστεράς και του κινήματος γύρω από μια τέτοια κατεύθυνση. Άλλωστε, η συζήτηση αυτή έχει ανοίξει ήδη και σε αυτήν θα θέλαμε να συμβάλλουμε με τη δημοσιοποίηση αυτού του κειμένου]

Σελίδες