to top

απόψεις αναγνωστών

  • Η διπλή μορφή της αστικής κυριαρχίας στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη

    Η αστική ταξική κυριαρχία επί ένα σημαντικό ιστορικό διάστημα, από τον σχηματισμό των εθνικών κρατών στη νεότερη ιστορία μέχρι την σημερινή εποχή των υπερεθνικών οικονομικών ολοκληρώσεων (όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα), ασκούνταν αποκλειστικά στο εσωτερικό των σαφώς περιχαρακωμένων συνόρων των εθνικών κρατών.

  • Η ελπίδα έρχεται;

    Είμαι ομοφυλόφιλος, 22 ετών, φοιτητής ΑΕΙ και θα ήθελα να διατηρήσω την ανωνυμία μου.

  • Το «συνέδριο» του Λαού θα γίνει στα γκισέ !!!

    Είναι ιστορικά βεβαιωμένο πως όταν η «παρέα» δηλαδή ο λεγόμενος στενός σκληρός πυρήνας που εξουσιάζει ένα κόμμα, αποφασίζει να συγκαλέσει μια κεντρική επιτροπή ή πολύ περισσότερο ένα συνέδριο είναι σίγουρο πως τις υπερ του αποφάσεις τις έχει εκ των προτέρον στη «τσέπη» !

  • Νο means no!

    “Στους καιρούς της αδυναμίας συχνά δεν λείπει η σωστή γραμμή, αλλά η μία γραμμή... Όλα είναι εδώ, όλα όμως είναι πάρα πολύ. Δεν λείπουν οι προτάσεις, γίνονται δεκτές όμως πάρα πολλές. Δεν λείπουν οι σωστές διαπιστώσεις, τις ξεχνάμε όμως πολύ γρήγορα. Στους καιρούς της αδυναμίας είναι κανείς στρατευμένος και δεν στρατεύεται. Στους καιρούς της αδυναμίας πολλά είναι σωστά, όμως ταυτοχρόνως πολλά είναι αναγκαία και λίγα μπορούν να γίνουν...” Μπρεχτ

  • H ταχύτατη πορεία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην ενσωμάτωση, στην αποδοχή και εφαρμογή του νέου μνημονίου

    Πολλοί είναι οι φίλοι, οπαδοί και ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που με αφορμή τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις αναρωτιούνται πώς κατέληξε η ηγεσία του σε μια συμφωνία με τους δανειστές η οποία τον οδηγεί στο 3ο κατά σειρά μνημόνιο την τελευταία 6ετία και ταυτόχρονα μετατρέπεται σε κυβερνητική δύναμη που καλείται να εφαρμόσει ίσως τα σκληρότερα μέτρα στα πλαίσια των δεσμεύσεων που υπέγραψε κυβέρνηση με τους δανειστές. Για να απαντήσουμε σε αυτό πρέπει να ανατρέξουμε ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του 2012 όπου το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ εκτινάσσεται από το 4,6% του 2009 στο 26,7% τον Ιούνη του 2012.

  • Όχι άλλη χαμένη άνοιξη!

    Η συνεδριακή θέση «καμιά θυσία για το ευρώ» και οι δηλώσεις του προέδρου μέχρι και τις ευρωεκλογές ότι «το ευρώ δεν είναι φετίχ», εγκαταλείφθηκαν τελείως όλο το επόμενο διάστημα, προφανώς υπό το σκεπτικό πως για να κερδίσουμε τις εκλογές δεν πρέπει να τρομάζουμε τους «νοικοκυραίους». Γραμμή του κόμματος έγινε το μεταφυσικό δόγμα ότι θα καταργήσουμε λιτότητα, τρόικα και μνημόνια παραμένοντας μέσα στην ευρωζώνη και με αυτή την υπόσχεση ζητήσαμε την ψήφο του λαού. Στις επίμονες δε ερωτήσεις «και αν οι εταίροι αρνηθούν να υποχωρήσουν, τι θα κάνετε;» μονίμως υπεκφεύγαμε. Τα υπόλοιπα είναι πια ιστορία…

  • Πείτε την αλήθεια. Είναι ήττα.

    Αυτό που συνέβη με την «πρώτη φορά Αριστερά» είναι μια μεγαλειώδης ήττα ιστορικών διαστάσεων. Αν δεν ξεκινήσουμε από αυτή την παραδοχή δεν μπορούμε να πάμε παρακάτω.

  • Απάτες και αυταπάτες

    Τσίπρας συνέντευξη ΕΡΤ1: «Είχα αυταπάτες ότι η Ευρώπη αυτή μπορεί να νικηθεί. Και μπορείτε να με κατηγορήσετε για αυτό. Αλλά δεν μπορείτε να με κατηγορήσετε για το δημοψήφισμα. Δεν ήθελα να βγάλω τη χώρα από το ευρώ, αλλά να ενισχύσω την διαπραγματευτική μου δύναμη…»

  • Η Αριστερά δεν αντέχει μια νέα Βάρκιζα

    Από χτες διαρρέεται έντονα στον Tύπο, αλλά είναι κάτι που υπαγορεύεται και από την κοινή λογική, ότι ο πρωθυπουργός θα πάει για εκλογές μόλις ολοκληρώσει τη συμφωνία με τους «εταίρους». Το δήλωσε εξάλλου μετ’ επιτάσεως, ότι λιποτάκτης αυτός δε θα γίνει! Θα εφαρμόσει το σκληρότερο, ως τα τώρα, μνημόνιο και μετά θα κλαψουρίζει ότι θέλει ξανά τη λαϊκή εντολή, για να το «διορθώσει», όπως αφελώς και αναιδώς ψελλίζουν από το πρωί στα κανάλια τα πρωτοκλασάτα στελέχη του. Στο μεταξύ θα περιμένει και την ετυμηγορία του ισπανικού λαού, ο οποίος μετά την κωλοτούμπα της κυβέρνησής μας μπρος στη στεντόρεια ετυμηγορία του ελληνικού λαού, θα σκεφτεί πολύ αν θα πρέπει να δώσει την ψήφο του στον άλλο «αφελή» κοτσίδα που μιλά για «συμφωνία που εξασφαλίζει τη σταθερότητα».

  • Επειδή η ελπίδα (όπως και η εξαπάτηση) πεθαίνει τελευταία

    Κρ. Λαγκάρντ: Ελπίζω οι χώρες της ευρωζώνης να μειώσουν το χρέος της Ελλάδας.

Σελίδες