to top

αριστερά

  • Μπορεί να υπάρξει η Αριστερά χωρίς την παρουσία Εργατικού Λαϊκού Κινήματος ;

    Η Αριστερά αντιπροσωπεύει μια πολιτική παράταξη, που περισσότερο από τους αστικούς πολιτικούς σχηματισμούς, οι οποίοι ελέγχουν τους κρατικούς μηχανισμούς, υπάρχει, αναπτύσσεται ή υποχωρεί, πολιτεύεται και έχει απήχηση, πάντοτε σε συνάρτηση με την παρουσία και κίνηση του εργατικού λαϊκού κινήματος. Χωρίς αυτό, το αριστερό κίνημα αιωρείται μετέωρο, δίχως σοβαρές δυνατότητες επηρεασμού των κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων, και χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό βάρος.

  • Με το γαλανόλευκο ή με το βαθύ κόκκινο;

    Είμαστε με την πατρίδα, με τη σημαία, με το σταυρό και την εθνική ομοψυχία ή με την τάξη, με τα συνθήματα, με τις απεργίες και την κοινωνική αντεπίθεση; Είμαστε πιο κοντά με τους έλληνες καπιταλιστές ή με τους τούρκους εργάτες; Είμαστε πατριώτες ή διεθνιστές; Είμαστε ενάντια στο ΝΑΤΟ επειδή πλήττει την εθνική μας κυριαρχία ή επειδή σκοτώνει πρόσφυγες και βάζει χέρι ευκολότερα στη Μέση Ανατολή;

  • Ταξική λαϊκή συμμαχία ή διαταξικό κοινωνικό μέτωπο;

    H Αριστερά, για να υπάρχει ως τέτοια, ως δύναμη γενικευμένης εργατικής και λαϊκής χειραφέτησης, δεν μπορεί παρά να έχει γραμμένους στην προμετωπίδα της τους αντικαπιταλιστικούς μεταβατικούς στόχους.

  • Ο σοσιαλισμός, το μεταβατικό πρόγραμμα και η ΛΑΕ

    1. Tο πρόβλημα κάτω από το χαλί

  • Πατριωτισμός και Αριστερά

    Πολλοί σύντροφοι αναφέρονται στο σύνθημα του Τσε Γκεβάρα «Πατρίδα ή θάνατος!» (Patria o muerte) για να αναβιώσουν μια κάποια πατριωτική παράδοση μέσα στην Αριστερά. Ξεχνούν όμως να αναρωτηθούν σε ποια πατρίδα αναφερόταν ο Τσε;

  • Κατανοώντας το σήμερα

    Αν και οι περισσότεροι μπορούμε να συμφωνήσουμε στα βασικά στοιχεία της περιόδου που διανύουμε, θα κάνω πέντε σύντομες παρατηρήσεις.

  • Αναξιοπιστία της πολιτικής, απαξίωση των συνδικάτων : Οι νέες προκλήσεις

    Για την εργατική τάξη και τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα η κοινωνική συνδικαλιστική δραστηριότητα και η πολιτική παρέμβαση, στάθηκαν και συνεχίζουν να είναι τα μέσα για την αλλαγή των όρων της ζωής τους και την κοινωνική τους χειραφέτηση.

  • Ρήξη ή πλήξη

    Υπάρχει μια σειρά συντρόφων/ισσών που η ενσυναίσθηση της true επαναστατικότητάς τους έχει περάσει σε άλλο επίπεδο.

  • Σταθερά στο έδαφος του κεντρικού - μαζικού πολιτικού αγώνα

    Το τελευταίο διάστημα, σημαντικά γεγονότα στη Λ. Αμερική, τη Μ. Ανατολή και την Ευρώπη -για να μείνουμε στις πιο σημαντικές «εστίες» των εξελίξεων- διαμορφώνουν μια συγκυρία δύσκολη και πιεστική για το κίνημα και την Αριστερά: δεξιά αντεπίθεση στη Λ. Αμερική (ανατροπές από τα δεξιά στην Αργεντινή και τη Βενεζουέλα), στρατιωτικός νόμος και κράτος «έκτακτης ανάγκης» στο Παρίσι, η άνοδος της άκρας δεξιάς όχι μόνο στην κεντρική αλλά και στη δυτική και νότια Ευρώπη, σε μια Ευρώπη της λιτότητας, του αυταρχισμού και του ρατσισμού, στήριξη από το πορτογαλικό Μπλόκο της Αριστεράς και το πορτογαλικό Κ.Κ. μιας σοσιαλφιλελεύθερης κυβέρνησης, διαφαινόμενη όχι απλώς εκλογική αλλά και πολιτική ήττα του PODEMOS στην Ισπανία, δυναμική μετατροπής του διαρκούς πολέμου στη Συρία σε περιφερειακή και διεθνή σύγκρουση με το δράμα των προσφύγων να κορυφώνεται και τα τύμπανα του πολέμου να χτυπούν όλο και πιο δυνατά.

  • Η ριζοσπαστική αριστερά σήμερα αντιμέτωπη με το 3ο Μνημόνιο

    Η ανασύνταξη των δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς, στην οποία περιλαμβάνεται ένα ευρύ φάσμα ιδεολογικών/θεωρητικών ρευμάτων, πολιτικών οργανώσεων, χαλαρών συνομαδώσεων και δικτύων, γίνεται σε συνθήκες α. έκτακτης ανάγκης στο κοινωνικό πεδίο, που δημιουργεί η εφαρμογή του 3ου μνημονίου και β. ήττας όλων των διαφορετικών εκδοχών της, είτε μετείχαν στο ΣΥΡΙΖΑ και αποχώρησαν είτε δεν προσχώρησαν ποτέ. Οι εκδοχές αυτές δεν κατόρθωσαν να συγκροτήσουν ή να κάνουν εφικτή μια στρατηγική εξόδου από τα μνημόνια και διαγραφής μεγάλου μέρους του χρέους.

Σελίδες