to top

πολιτισμός

  • «Ν’ ΑΓΑΠΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΙΣ»

    Η Έκθεση ζωγραφικής της Ματίνας Σταυροπούλου (από 20/2 έως 17/3/2018) είναι επηρεασμένη από το έργο της Γαλλίδας γλύπτριας Καμίλ Κλοντέλ (1864-1943). Μάλιστα, την ενδιέφερε όχι μόνο η ζωή, αλλά και το άδοξο τέλος αυτής της γυναίκας.

  • «Τ’ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ του ΒΑΡΛΑΜΟΥ»

    Έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ

  • «Καινούργιες πατρίδες»

    «Καινούργιες πατρίδες. Σε αγκαλιάζουν ή σε διώχνουν, σου δίνουν ευκαιρίες ή σου γκρεμίζουν τα όνειρα, γίνονται δικές σου ή μένουν ξένες…». Έτσι ξεκινά το ενημερωτικό έντυπο, το οποίο προβάλλει την Έκθεση που παρουσιάζεται το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης και Ελληνικών Λαϊκών Μουσικών Οργάνων, στο Λουτρό των Αέρηδων στην Πλάκα (διάρκεια έκθεσης μέχρι 5-3-2018).

  • «Πενθεσίλεια»

    «Σε θέλω, σε ποθώ, σ’ αγαπώ, σε λατρεύω, είσαι τα πάντα για μένα. Αρκεί να σ’ έχω κατακτήσει, να “είσαι” μόνο για μένα, να είσαι κτήμα μου, να σε εξουσιάζω. Αλλιώς, θα σε διαλύσω, θα σε καταστρέψω, θα σε συντρίψω» (απόσπασμα από το ενημερωτικό έντυπο).

  • «Εαυτούς και Αλλήλους»

    Δεν είναι τυχαίος ο τίτλος της Έκθεσης, «Εαυτούς και Αλλήλους», του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης-ΜΙΕΤ (γίνεται από 12-12-2017 έως 3-3-2018, στο Μέγαρο Εϋνάρδου, Αγ. Κωνσταντίνου 20).

  • «ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, ο κοσμοπαρωρίτης»

    Ο παραπάνω τίτλος είναι από το μεγάλο Αφιέρωμα-Έκθεση προς τιμήν του Νίκου Καζαντζάκη, στο Μουσείο Μπενάκη (διάρκεια 21-12-2017 έως 25-2-2018), με αφορμή την ανακήρυξη του 2017 ως Έτους Νίκου Καζαντζάκη, από το Υπουργείο Πολιτισμού. Περιλαμβάνει τρεις εκθέσεις που η βασική παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), ενώ οι άλλες δύο βρίσκονται στην Πινακοθήκη Γκίκα και στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης.

  • «Η αγριόπαπια»

    Η υπόθεση αυτού του σπουδαίου έργου του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου, στο Θέατρο «Πορεία» (Νοέμβρης 2017-Ιούνιος 2018), δείχνει ότι διαδραματίζεται στο σπίτι ενός αποτυχημένου φωτογράφου, του Γιάλμαρ Έκνταλ, ο οποίος ζει μια κατ’ επίφασιν ευτυχισμένη ζωή, εθελοτυφλώντας με διάφορες ψευδαισθήσεις και αυταπάτες. Στην αυλή τους έχουν μια τραυματισμένη αγριόπαπια, την οποία φροντίζει η κόρη του, η Έτβιγκ, και ο παππούς Έκνταλ.

  • «Η Ψυχή και το Σώμα»

    Δύο ιδιόμορφοι άνθρωποι, ο Έντρε και η Μαρία, εργάζονται στο ίδιο εργοστάσιο παραγωγής βόειου κρέατος. Ο Έντρε, του οποίου το αριστερό¬ χέρι είναι παράλυτο, είναι ο οικονομικός διευθυντής του εργοστασίου, ενώ η Μαρία, μια μοναχική και εσωστρεφής γυναίκα, είναι η υπεύθυνη του ποιοτικού ελέγχου. Εκείνος προσπαθεί να την προσεγγίσει, αλλά δυσκολεύεται εξαιτίας των φόβων και των αναστολών της.

  • «ΕΓΩ, Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ»

    Ένας μονόλογος, ερμηνευμένος από τον Θανάσης Παπαγεωργίου, στο Θέατρο ΣΤΟΑ (Ζωγράφου), με βάση τη ζωή του πατριάρχη του ρεμπέτικου τραγουδιού, Μάρκου Βαμβακάρη. Βασισμένος στις αφηγήσεις του ίδιου, όπως αυτές καταγράφηκαν το 1969, στο βιβλίο της Αγγελικής Βέλλου-Κάϊλ, με τίτλο, «Μάρκος Βαμβακάρης, Αυτοβιογραφία» (εκδ. Παπαζήση, 1978), η Νάνση Τουμπακάρη επέλεξε τα αποσπάσματα που μπήκαν στον μονόλογο.

  • «ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΧΟΡΕΥΕΙ, ΜΙΛΑΩ ΔΙΚΑΙΑ»

    Η Θεματική Έκθεση, με τίτλο, «Όταν το φως χορεύει, μιλάω δίκαια. Ο Γιώργος Σεφέρης και η ποίηση του μέσα από τη ζωγραφική και τις φωτογραφίες», είναι αφιερωμένη στον κορυφαίο ποιητή (1900-1971). Τα έργα εκτίθενται στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής «Β. & Μ. Θεοχαράκη», από τις 3-11-2017 έως 21-1-2018.

Σελίδες